Mój wywód nazwy przodków Polachów. (publ. rozszerzona)

Spoglądam na mapę Pomponiusza Meli z I w. n.e. Widzę w niej wiele niedoskonałości kartograficznych. Cenię ją jednak za informacje na niej zawarte. Przeczytajmy nazwę plemienia najbardziej wysuniętego na płn.-wsch. “Arimphaei” czyli Arimowie (czy też ARIMICI, bo np. Elemowie = Elemici, Scytowie = Scyci itp.). Według Hezjoda (ur. od 850 do 700 r. p.n.e., ale bliżej tej drugiej daty!) kraj Arimów (z jaskiniami! – Ural?), poświadczony w “Iliadzie” lokalizowanym był w Cylicji lub na końcu świata (patrz: mapa Pomponiusza Meli!).  Jak brzmiałaby nazwa plemienia pochodzącego od Arimitów? Z Arimitów – w polskiej wymowie potocznej “Sarimitów”, a stąd już tuż, tuż do… SARMATÓW! “Sarmaci” – tak transponowano usłyszaną wymowę słowiańską u Greków. Natrafiłem na mapę Scytii Ptolemeusza (ok. 100 r. – ok. 168 r. ne.) https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/c/c6/Ptolemaic_map_Scythia_1598.jpg gdzie też jest wiele niedokładności, ale pokazuje wcześniejszą sytuację niz mapa Pomponiusza Meli. W niejże Sarmaci zajmują tereny górskie Uralu, ale w lewym, górnym rogu widnieje nazwa “Sarmatiae Basilici”, co znaczy “Sarmaci Królewscy” lub “Sarmaci Rodowici” albo “Sarmaci Właściwi” i jak później będę się starał wykazać stamtąd pochodzą moi Wandale! Odsyłam też do miasta Arkaim http://swastika.cba.pl/news/arkaim.htm , od którego nazwy wzięły się łac. archivum i gr. archaiosdawny, stary. A może i Archimedes był Arimitą czyli Sarmatą z pochodzenia?

Dalej idąc tym tokiem myślenia – Scytowie. W języku staropolskim “szczyt” to tarcza, obrona, wierzchołek budowli, ale w starosłowiańskim mogło mieć znaczenie (i prawdopodobnie znaczyło) ochronę terytorium dzięki pobliskim górom, szczytom, naturalnej zaporze. Potem dopiero przeszło to na tarczę. A więc z zasłyszanym przez Greków słowie “szczyt” (nie do wymówienia przez nich) znajdujemy uproszczenie do “scyt”. Plemię, które pochodziło z gór (Uralu, [a i może “broniący czegoś np. jakiejś tajemnicy”] tak zostało przez nich określonym (chciałoby się zaśpiewać: Gór Uralu, czy Ci nie żal?…!).Według mojego widzenia oba plemiona Sarmatów i Scytów pochodziło na pewno od Arimitów, bowiem wcześniej tereny zauralskie, jak i samego Uralu należały do nich.

Dalej Amazonki (patrz: moje “ciekawostki cz. I), których było “mrowie”, też się do nich wliczały (do tego wrócę). Tak objawia nam się zalążek IMPERIUM LACHITÓW.

“Kupy” (czytaj: armie – też od nazwy Arimów, tudzież być może posiadali broń palną [Piorun] armatę i budowali składy broni określane później przez Rzymian jako “armarie”) tych czterech plemion napierały na zachód i południe Europy (druga ich część poszła z Armenii – czytaj: od Arimitów – do Persji (Ormianie – też od Arimitów, i cieśnina Ormuz także!), a potem stamtąd do Indii i Pakistanu [rozmawiałem z kilkoma wykształconymi Pakistańczykami i są przekonani, że ich rdzenny naród pochodzi z Persji]). Arimici azjatyccy sięgali po jezioro Aralskie (od nazwy “Ural”)  i Morze Kaspijskie na zachodzie (nazwa jego zatoki, według mnie, to zdanie wyjęte żywcem z języka słowiańskiego: “Kara Bogaz Goł” [“goł” w transkrypcji z “kołu” w sensie drzewca;“goł” znaczy też rzeka, czyli królestwo JAMA, do którego też wrócę w innym artykule]; poza tym Kara to rzeka w Komi [płn. Ural], przy której odnaleziono krater [tzw. krater Kara] czyli “ślad [dziura, odcisk] Boga z drzewca – Peruna”, czytaj poniżej, może być określeniem zatoki Morza Kaspijskiego powstałej po uderzeniu innego niż u Kary meteorytu! Ale skąd miejscowi mogli wiedzieć o upadku meteorytu w Komi? – Tylko przybysze stamtąd mogli ich o tym poinformować!) po stepy Mongolii na wschodzie.

Wdz tylko albo raczej każdy wojownik miał prawdopodobnie tarczę oraz włócznię, którą się podpierał jak kosturem zwanym lachą. Czyli Lachici to Ci, którzy opierali się na broni, która zasługiwała na podziw. Myślę, że ten oręż musiał mieć niespotykany wygląd, jako że stał się przeniesionym do słownictwa jako późniejsza nazwa nacji Lachów. Nie wiem, nie jestem fachowcem od historii wojskowości, lecz po prostu mam przeczucie. Ostrze spisy może było z jasnego, lśniącego brązu, albo lepiej nieznanego jeszcze innym złotego mosiądzu (stop miedzi z cynkiem o wiele twardszy od brązu) w kształcie pioruna (skojarz z Perunem), a może Scyci mieli “piorunującą” broń palną (działa?), o czym piszę też w swoim artykule “Nieznany Bóg Słowian…” i tej tajemnicy strzegli jako “Szczyci” (tarcze)?. A może strzegli tajemnicy kosmitów na Ziemi (w górach Ural), jeśli już ktoś uzna?

“Oto nadchodzi nieustraszone wojsko arimsko-sarmacko-scytyjskie Boga Peruna w łuskowych zbrojach wraz z końmi https://pl.wikipedia.org/wiki/Sarmaci#/media/File:028_Conrad_Cichorius,_Die_Reliefs_der_Traianss%C3%A4ule,_Tafel_XXVIII_(Ausschnitt_01).jpg (fragment płaskorzeźby Apolodorosa z Damaszku [60-130 r. n.e.] na kolumnie Trajana w Rzymie] mając cudowne dzidy kute, broń wynalezioną przez nich  i  amazońskie strzały z mosiężnymi grotami!” – ale by to brzmiało przerażająco wśród wrogów (każdy by “rejterował”, nawet legiony rzymskie i wojska macedońskie, dlatego później woleli nie wnikać wgłąb takiej potęgi jaką była Sarmacja, Scytia czy Imperium Lechii).

Mówimy przecież o epoce  brązu, a “miedzi i cynku ci u nas dostatek”, cyny trochę, ale Prapolachy mogli sprowadzać je od siebie z kolebki (Uralu i Kaukazu), i są dowody archeologiczne, że na terenach polskich i uralsko-kaukaskich  metalurgia była na bardzo wysokim poziomie (tu rozpoczęła się ta epoka).

Coś w geście przekazania Bolesławowi I Wielkiemu włóczni św. Maurycego przez Ottona III może być jeszcze bardziej symbolicznego niż dotąd nam się przedstawia!.

Ale “Lach” może też, w innej mojej wersji, od “łachy” pochodzić (łacha – starorzecze wypełnione stojącą wodą i wysychające, mokradła, z których nasz pas nizin był słynnym) czyli Lach – “mieszkaniec podmokłych terenów“. Zresztą mój wcześniejszy wywód “Słowian” opieram na określeniu strsłow. “slov” czyli podmokły teren.

W procesie postępu społecznego utworzono warstwę “uprzywlejowaną”, do której należeli starsi plemienni, a później wojewodowie (czytaj w pocztach) i woje (jeszcze dawniej “boje”) co bardziej waleczni i bogatsi, z których złożony Wiec wieloplemienny (rodzaj sejmu) wybierał króla. Nazwa “szlachta” niewątpliwie od “z Lachii” się wywodzi. Stało się to przed panowaniem króla Lecha I., bowiem inaczej mielibyśmy “szlechtę”. Potem, gdy władca przyjmował tytularne imię własne, zmienił nieznacznie Lacha na Lecha, by odróżnić określenie pospolitego członka imperium od określenia siebie czyli osoby wybitnej. Stąd Lechici to już kolejna nazwa Naszych – Imperium Ludzi Lecha, a następnie IMPERIUM LECHII.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s